யாருக்குப் பாராட்டு.................!

கரவை திரு. மு. தயாளன் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்டு இங்கிலாந்திலிருந்து வெளிவரும் "சிறுகதை மஞ்சரி" முதலாவது இதழில் (பெப்ரவரி 2020) எனது சிறுகதையும் இடம்பெற்றுள்ளது. அதற்கான கொடுப்பனவும் கிடைத்தது. மிகவும் நன்றி கரவை திரு. மு. தயாளன் அவர்கள்.

யாருக்குப் பாராட்டு.................!

-              என். நஜ்முல் ஹுசைன்

முன்னாள் கமத்தொழில் அபிவிருத்தி அமைச்சர் சாந்தகுமார் அழைப்பிதழை வெறித்துப் பார்த்தார்.  உள் மனது அவரையறியாமலேயே வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.

அழைப்பிதழில் கொட்டை எழுத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த  வாசகம்தான் அவரை வேதனை கொள்ளச் செய்தது.

' விவசாயிக்கு வாழ்வு கொடுத்த அமைச்சருக்குப் பாராட்டு விழா'

தான் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக கடுமையாக உழைத்து அபிவிருத்திச் செய்த கமத்தொழில் வேலைத்திட்டங்களை ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு தேர்தலில் வென்று தான் அமைச்சராகவிருந்த அதே அமைச்சைப் பெற்றுக் கொண்ட பத்மசிரி அந்த அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கான வெற்றி விழாவையும் பாராட்டு விழாவையும் தனது ஜனாதிபதியின் தலைமையின் கீழ் ஏற்பாடு செய்திருந்ததோடு அந்த அழைப்பிதழையும் சாந்தகுமாருக்கு அனுப்பி வைத்திருந்தார்.

தான் அந்த விழாவுக்குச் சென்றால் அது தனது வேதனையை அதிகரிக்கும்,  அங்கே சொல்லப்படும் பொய்கள் தனக்கு எரிச்சலைத் தரும் என்று உணர்ந்து கொண்டதால் அந்த விழாவுக்கு போவதில்லை என அவர் தீர்மானித்துக் கொண்டார்.

அப்படி இருக்கும்போதுதான் அமைச்சர் பத்மசிரியின் பிரத்தியேக செயலாளர் சாந்தகுமாருக்கு தொலைபேசி அழைப்பெடுத்து அமைச்சர் கதைக்க வேண்டும் என்கிறார் என்றார்.  பேசத் தேவையில்லை என நினைத்து கொண்டிருந்த போதே பத்மசிரி லைனில் வந்து விட்டார்.  ' சேர் நீங்கள் கட்டாயம் இந்த விழாவுக்கு வரவேண்டும்.  என்னை வாழ்த்த வேண்டும் ' என்றார்.

ஒரு இளைஞன் அமைச்சராக வந்திருக்கிறான்.  ' வந்து வாழ்த்துங்கள்' என்று வினயமாக கேட்கிறான். என்ன இருந்தாலும் அந்தப் பதவியில் மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு இருந்தவன்.  புதிய அமைச்சரின் நடவடிக்கைகளை அவதானிப்பது தனக்கும்  எதிர்கால நடவடிக்கைகளுக்கும்  நன்மை பயக்கும் என்பதனால் சரி போவோம் என்று தீர்மானித்தார்.

ஐந்து வருடங்கள் அவர் அங்கம் வகித்த கட்சிதான் ஆட்சியில் இருந்தது.  தனது அமைச்சை சாந்தகுமார் முடிந்தவரை சிறப்பாக வழி நடத்தினாலும், தனது சக அமைச்சர்கள் எப்போதும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு உள்ளாகிக் கொண்டே இருந்தார்கள்.  அரசினால் விலைவாசியைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனது.

ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு தடவையாவது ஏதாவது ஒரு வேலைநிறுத்தம் நடைபெற்றுக் கொண்டே இருந்தது.   மேடைகளிலே வீராவேசமாக பேசுவதற்கு எதிர்க்கட்சிக்கு எப்போதும் ஏதாவதொரு தலைப்பு கிடைத்துக் கொண்டே இருந்தது.

நடந்து வந்த ஆட்சியின் மீது பெரும்பாலான மக்களுக்கு வெறுப்பேற்படும் வகையிலே சம்பவங்கள் நடந்து கொண்டு வந்தன.

ஒரு சில நல்ல அமைச்சர்கள் இருந்த போதும் தேர்தல் வந்த போது வெற்றி பெற முடியாது சாந்தகுமாரின் கட்சி படுதோல்வியைத் தழுவியது.

தாம் ஆட்சி அமைத்தால்  ஊழல் செய்த அமைச்சர்களை சிறையில் அடைப்போம்,  ஜம்பர் அணிவிப்போம், தூக்குமேடை அனுப்புவோம் என்று எதிர்க்கட்சி முழங்கி வந்ததால் சாந்தகுமாரின் கட்சியைச் சேர்ந்த பலர் உள்ளுர அச்சத்தோடிருந்தது சாந்தகுமாருக்குத் தெரியும்.  என்றாலும் சாந்தகுமார் கறைபடியாதவர். அவர் தனது மனச்சாட்சிக்கு விரோதமில்லாத வகையில் தனது பணியினைச் செய்தவர்.   தேர்தல் காலங்களில் சாந்தகுமார் பற்றியும் எதிர்க்கட்சியினர் வசை பாடினாலும் ஒப்பீட்டளவில் அவை குறைவானவையே.

இளம் அமைச்சரான பத்மசிரி பேசி அழைப்பு விடுத்த விதத்தில் அதனைத் தட்டிக் கழிக்க முடியாத நிலைக்கு சாந்தகுமார் தள்ளப்பட்டார்.  கட்டாயம் அவரது மனைவி பிள்ளைகளோடு விழாவில் கலந்து கொள்ளவேண்டும் எனக் கேட்டுக் கொண்டார்.

என்றாலும் அதனை அவரது மனைவி பிள்ளைகள் ஏற்றுக் கொள்வதாயில்லை.

அது மட்டுமல்ல அவரைக் கூட அந்த விழாவுக்குப் போக வேண்டாம் என அவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தனர். அங்கே போனால் அங்கே நடக்கும் நிகழ்வுகள் அவரது மனதைப் பாதிக்கும் என்றும் சொன்னார்கள்.

' இல்லை...... ..இல்லை என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை.  நான் ஒரு ஜென்டில்மேனாக நடந்து கொள்ள வேண்டும்.  எனது பேச்சை மதித்து நீங்களும் கட்டாயம் வரவேண்டும் ' என்று மிகவும் கண்டிப்பாக சொல்லிவிட்டார். அவரது இரண்டு பிள்ளைகளான மகளும்,  மகனும் அவரது மனைவியும் அவருக்கு மேலும் வேதனை தரக் கூடாதென்பதற்காக அரை மனதுடன் ஒத்துக் கொண்டனர்.

தேர்தல் தோல்வி அவரை பெரும் துன்பத்திற்குள்ளாக்கி இருந்தது அவர்களுக்குத் தெரியும். தன்னலம் பாராது சேவை செய்த அவர் தேர்தலில்  தோல்வியுற்றதால்  அவர்கள் கூட மனம் சோர்ந்துதான் இருந்தனர்.

------------------------------------------

விழா மண்டபம் நிறைந்து வழிந்தது.  முன்னாள் அமைச்சர் சாந்தகுமாருக்கு முன் வரிசையில் ஆசனம் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.  மனைவி பிள்ளைகளுக்கு பின் வரிசையில்.    ஏற்பாட்டுக் குழு உறுப்பினர் அழைத்துச் சென்று அமர வைத்தார்.  அதன் பிறகுதான் ஜனாதிபதி,  பிரதமர் ஆகியோர் வந்தனர்.  சாந்தகுமாருடன் இருவருமே வெறும் புன்னகையுடன் கடந்து சென்றனர்.  அமைச்சர் பத்மசிரி மட்டும் அருகில் வந்து கைலாகு கொடுத்தார்.   ஜனாதிபதி பிரதமர் வெளிநாட்டுப் பிரதிநிதிகளுடன் கதைப்பதிலேயே கவனம் செலுத்தினர்.

ஜனாதிபதி பிரதமருடன் அந்தத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற உதவிய ஜப்பான் கம்பெனி தலைவரும் மேடையில் சென்றமர்ந்தனர். சாந்தகுமார் அமைச்சராக இருந்தபோது பல முறை அந்த ஜப்பான்  கம்பெனி தலைவர் அவரை சந்தித்துள்ளார். கால மாற்றத்தை எண்ணி சாந்தகுமார் தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டார்.     அமைச்சர் பத்மசிரியும் ஜனாதிபதிக்கருகில் அமர்ந்தார்.

நிகழ்வுகள் ஆரம்பமாகின. அந்த அபிவிருத்தித் திட்டத்தின் ஒவ்வொரு படிமுறையும் திரையில் விளக்கிக் காட்டப்பட்டது. இதன்மூலம் விவசாயிகள் அடையும் நன்மைகள் பற்றி சிலாகித்துக் கூறப்பட்டது. பல விவசாய உற்பத்திகளின் இறக்குமதியை எதிர்பாரத்திருந்த நாடு அதே பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்யும் அளவிற்கு முன்னேற்றம் கண்டது விளக்கப்பட்டது.  இதன் மூலம் நாடு பல பில்லியன் ரூபாய்களைப் பெறும் என்றும் மேடையில் பேசப்பட்டது.  இந்தத் திட்டம் உலக நாடுகளை நம் பக்கம் திரும்பி பார்க்க வைக்கும் என்றும் வர்ணிக்கப்பட்டது. அமைச்சர் பத்மசிரி மேடையில் மிகவும் பெருமிதத்துடன் வீற்றிருந்தார். அத்தனைப் புகழாரங்களையும் அவர் தனக்குரியது என்று சூடிக் கொண்டது சாந்தகுமார் மனதை ஏதோ செய்தது.

ஒருவர் கஷ்டப்பட்டு செய்த அபிவிருத்தித் திட்டத்தை தான் செய்ததாக பறை சாற்ற எப்படித்தான் மனச்சாட்சி இடம் கொடுக்கிறதோ. சரி சரி இதற்காக தான் ஒன்றும் கவலைப்படக்கூடாது.  கவலைப்படுவதாக காட்டிக் கொள்ளவும் கூடாது.  இதெல்லாம் அரசியலில் சகஜம்தானே. இப்படித்தானே ஒவ்வொரு ஆட்சியிலும் நடக்கிறது.  தனது கட்சி ஆட்சி செய்த வேளையில்கூட எத்தனை அமைச்சர்கள் முந்தைய ஆட்சியில் செய்த திட்டங்களுக்கு தங்களது பெயரைப் பொறித்துக் கொண்டனர்.  நினைவுப் பதிகத்திலே தங்களது பெயர்களைத்தானே பதித்துக் கொண்டனர்.

மேடையில் ஆண் பெண் என இரண்டு அறிவிப்பாளர்கள் மாறி மாறிப் பேசினர்.  'இப்போது இப்படியான மாபெரும் திட்டத்தை    வெற்றிகரமாக செய்து நொடிந்து போயிருந்த விவசாயிகளின் வாழ்வில் மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்திய          அமைச்சரைப் பாராட்டும் நிகழ்வு.

கௌரவ ஜனாதிபதி அவர்களை, மாண்புமிகு பிரதமர் அவர்களை, திட்டத்தை வெற்றிகரமாக நடாத்த கரம் கொடுத்த ஜப்பான் கம்பெனி தலைவரை மேடைக்கு முன்னால் அழைக்கிறேன்.   அவர்கள் மூவரும் மேடைக்கு முன்னால் வந்து நின்றனர்.

' இப்போது கமத்தொழில் அபிவிருத்தி அமைச்சர் மாண்புமிகு பத்மசிரி அவர்களை மிகவும் கௌரவத்துடன் முன்னால் அழைக்கிறேன் '

பத்மசிரி மிகவும் பெருமையுடன் முன்னால் வந்தார்.  சபையோரின் கரகோஷம் வானைப் பிளந்தது. முன்னாள் அமைச்சர் சாந்தகுமாரும் தன் பங்குக்கு கைகளைத் தட்டி வைத்தார்.

மறுபடியும் அறிவிப்பாளர், ' நமது தாய் நாட்டுக்கு இவ்வாறான ஒரு அபிவிருத்தித் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்திய அமைச்சரைப் பாராட்டுவது நாட்டின் ஒவ்வொரு பிரஜைக்கும் கடமையாகும்.  ஏனெனில் அவர் எங்களைப் பற்றி மட்டும் சிந்திக்கவில்லை.  எமது சந்ததிகளைப் பற்றியும் சிந்தித்துள்ளார்.  அவருக்கு இந்த நாடு என்றும் நன்றிக் கடன் பட்டுள்ளது. அத்தகைய பெருமைப் பெற்ற அமைச்சரை மிகவும் கௌரவத்தோடு மேடைக்கு அழைக்கிறேன் ' என்று சொன்னதும் அமைச்சர் பத்மசிரி மிகவும் பெருமையோடு ஜனாதிபதிக்கருகில் வந்து நின்றார்.

மறுபடியும் அறிவிப்பாளர்,  ' சபையோரே இந்தப் பெருந்தகையை வாழ்த்த கௌரவிக்க தயவுசெய்து அனைவரும் எழுந்து நிற்குமாறு பணிவோடு வேண்டுகிறேன் '

முழு சபையும் எழுந்து நின்றது.  முன்னாள் அமைச்சர் சாந்தகுமாரும் எழுந்து நின்றார்.

அறிவிப்பாளர், ' இந்த வெற்றிகரமான அபிவிருத்தித் திட்டத்தைத் தந்த அமைச்சரை மிகுந்த கௌரவத்துடன் அழைக்கிறேன் '

மேடையில் நிற்கும் அமைச்சர் பத்மசிரியை அறிவிப்பாளர்கள் இன்னும் எவ்வளவு நேரத்திற்குத்தான் வர்ணித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். சாந்தகுமார் நினைத்துக் கொண்டார்.

மீண்டும் அறிவிப்பாளர்,  ' கமத்தொழில் அபிவிருத்தி அமைச்சர் சாந்தகுமார் அவர்களை அன்போடு மேடைக்கு அழைக்கிறேன் '

அடடா அறிவிப்பாளர் தவறுதலாக அமைச்சர் பத்மசிரி என்பதற்கு பதிலாக முன்பு சொல்லிச் சொல்லி பழக்கப்பட்ட  தனது பெயரைச் சொல்லிவிட்டார். நிச்சயம் விழா முடிந்ததும் அறிவிப்பாளரது சீட்டு கிழிந்து விடும். அப்படித்தான் ஆட்சி மாறிய புதிதில் புதிய ஜனாதிபதியின் படத்திற்கு பழைய ஜனாதிபதியின் பெயரைப் போட்டதனால்  வேலை இடைநிறுத்தப்பட்ட பத்திரிகை ஆசிரியரும் சாந்தகுமாரின் நினைவுக்கு வந்தார்.

என்றாலும் அறிவிப்பாளர் மீண்டும் சொன்னார் ' முன்னாள் அமைச்சர் சாந்தகுமார் அவர்களை மிகவும் கௌரவத்துடன் மேடைக்கு அழைக்கிறேன் '

சாந்தகுமாருக்கு இப்போது தெரிந்தது.  அறிவிப்பாளர் தெரியாமல் சொல்லவில்லை.  தெரிந்தேதான் சொல்கிறார்.

அவரையறியாமல் அவரது உள்ளம் நடுங்கியது.

மேடையிலிருந்து அமைச்சர் பத்மசிரி இறங்கி வந்தார்.

' வாங்க சேர் மேடைக்கு ...'

முன்னாள் அமைச்சர் சாந்தகுமாருக்கு காது கேட்கவில்லை.

மீண்டும் அழைத்தார் அமைச்சர் பத்மசிரி, ' வாங்க சேர் மேடைக்கு '

சாந்தகுமாரின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு அழைத்தார்.  சாந்தகுமார் தன்னை அறியாமலேயே பத்மசிரியோடு மேடைக்குச் சென்றார்.  நடப்பதெல்லாம் ஒரு கனவு போல் அவருக்குத் தோன்றியது.  சாந்தகுமாரை ஜனாதிபதிக்கு அருகில் பத்மசிரி நிறுத்தினார். பின்பு ஒலிவாங்கி முன்னால் நின்று பேசினார்

' அதிமேதகு ஜனாதிபதி,  கௌரவ பிரதமர்,  மாண்புமிகு அமைச்சர்கள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள், அதிதிகள் பொதுமக்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம்.

என்னை கமத்தொழில் அபிவிருத்தி அமைச்சராக நியமித்ததும் அமைச்சுக்குச் சென்று அங்கே முன்பு என்னென்ன ஊழல்கள் நடந்திருக்கின்றன என்று கண்டு பிடிக்கச் சென்றேன்.  எனது புதிய செயலாளரும் நானும் பைல் பைல்களாகத் தேடினோம்.  ஒருநாள் எனது செயலாளர் தயங்கித் தயங்கி ஏதோ சொல்ல வந்தார்.  என்றாலும் சொல்லவில்லை.  அவரிடம் ஏதோ தயக்கமிருப்பதைத் தெரிந்து கொண்ட நான் ' எதுவென்றாலும் பரவாயில்லை சொல்லுங்கள் ' என்றேன்.  ' சொல்லுவேன் சேர். சேர் கோபப்படக்கூடாது ' என்று பீடிகைப் போட்டார். ' பரவாயில்லை சொல்லுங்கள் ' என்று சொன்ன பின்புதான் அவர் சொன்னார்  ' மிக ஆழமாக எல்லாவற்றையும் பார்த்த பின்பு விளங்குகிறது முன்னாள் அமைச்சர் சாந்தகுமார் எதுவிதமான ஊழலிலும் ஈடுபட்டிருக்கவில்லை என்பது மட்டுமல்ல அவர் எங்கள் நாட்டுக்கு மாபெரும் சேவை செய்துள்ளார்.  ஐந்து வருட காலத்தில் இப்படியான ஒரு சேவையை எந்த அமைச்சராலும் செய்ய முடியாது. ' என்றார்.   எனக்குக் கூட அவ்வாறான உணர்வு ஏற்பட்டிருந்தது எனக்குத் தெரிந்தது.   அமைச்சில் பணிபுரிந்த அனைத்து பழைய ஊழியர்களும் அவர் மீது அளவு கடந்த மதிப்பும் அபிமானமும் வைத்திருந்தையும் நான் தெரிந்துதான் வைத்திருந்தேன். அவரின் கீழ் நடந்த அபிவிருத்தித் திட்டங்களை நேரடியாகச் நாங்கள் பார்வையிட்டோம்.  நான் உண்மையிலேயே மலைத்துப் போனேன்.  அவரது சேவையைப் பார்த்து நாங்கள் பிரமித்துப் போனோம்.  சாந்தகுமார் போன்றவர்கள் நம் நாட்டின் அமைச்சர்களாக இருப்பார்களேயானால் நமது நாடும் விரைவில் செல்வச் செழிப்பான நாடாக மாறும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் எனக்கு இல்லை.   உண்மையிலேயே நான் ஊழல்களைக் கண்டு பிடித்து அமைச்சர் சாந்தகுமார் அவர்களை கேவலப்படுத்த நினைத்தேன்.  ஆனால் அவரோ தனது அபிவிருத்தித் திட்டத்தில்  தொண்ணூற்றியொன்பது வீதத்தை பூரணப்படுத்தியிருந்தார்.  இதனைப் பூரணப்படுத்த எனக்கு சிறிதளவே வேலை இருந்தது.  உண்மையைச் சொல்லப்போனால் நான் எதுவுமே செய்யவில்லை.   அரசியல்வாதிகள் ஆட்சிக்கு வருவது  நாங்கள் மக்களுக்காக எங்கள் வாழ்க்கையை தியாகம் செய்து சேவையாற்றுவோம் என்று சொல்லித்தான்.  ஆனால் எத்தனை அரசியல்வாதிகள் அப்படிச் செய்கிறார்களோ எனக்குத் தெரியாது.  ஆனால் சாந்தகுமார் சேர் அவர்களை தனது நேர காலத்தை மக்களுக்காக தியாகம் செய்து சேவையாற்றியிருப்பதை நான் கண்டு கொண்டேன். இவ்வாறான ஒரு மாபெரும் சேவை செய்த தியாகியின் அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கு லேபல் ஒட்டிக் கொள்ள எனது மனச்சாட்சி இடம் கொடுக்கவில்லை.  எமது நாடே இவரை கௌரவிக்கவேண்டும், கொண்டாட வேண்டும் என ஆசைப்பட்டேன்.  இப்படிச் செய்தால்தான் சேவை மனப்பான்மையுள்ள அரசியல்வாதிகள் உருவாகுவார்கள் என நினைத்தேன்.  எனது திட்டத்தை எமது ஜனாதிபதி பிரதமரிடம் சொன்னேன்.  நான் சொன்ன காரணங்களை அவர்கள் மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.  என்றாலும் எனது கட்சி உறுப்பினர்கள் பலர் இந்தத் திட்டத்திற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர்.  நான் எனது தலையிலேயே மண்ணை வாரிப் போட்டுக்கொள்வதாக கூறினர்.   என்றாலும் விடாமுயற்சியுடன் முயன்று அவர்களின் மனங்களை மாற்றினேன்.

அமைச்சர் சாந்தகுமார் அவர்களே இன்று நடக்கும் விழா எமது அரசின் மனப்பூர்வமான விழா.   இங்கே வாழ்த்திப் பேசப்பட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையும் உங்களுக்குரியது. அமைச்சர் அமைச்சர் என்று அவர்கள் புகழ்ந்ததெல்லாம் உங்களைத்தான் '

கொஞ்சம் வயதாகியிருந்த சாந்தகுமார் இப்போதுதான் தான் வயதாகியிருப்பதை உணர்ந்தார்.  நடப்பவைகளைப் பார்த்து அவரது உடல் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

முழு சபையுமே எழுந்து நின்று கைகளைத் தட்டிக் கொண்டிருந்தது.  சாந்தகுமாரின் மனைவியும் பிள்ளைகளும் மலைத்துப் போயிருந்தனர்.

                                                                                                                       

………………………………………………………………………………………………………………………

 

" பேசு மகனே பேசு " சிறுகதை

01 - 03 - 2020 ஞாயிறு தினக்குரலில் இடம்பெற்ற எனது சிறுகதை " பேசு மகனே பேசு "

நன்றி பிரதம ஆசிரியர்

  திரு. பாரதி இராசநாயகம் அவர்கள்

பேசு மகனே பேசு.......!
- என். நஜ்முல் ஹுசைன்

நிஸாமும், ஆரியபாலவும்தான் அன்று அந்தச் சந்தியில் டியூட்டி.
விதவிதமான வாகனங்கள் அவர்களைத் தாண்டி குறுக்கும் நெடுக்குமாகச்   சென்று கொண்டிருந்தன. அவர்களது கண்கள் இங்கும் அங்கும் நோட்டமிட்டுக் கொண்டேயிருந்தன.   இரண்டு பேருமே போக்குவரத்து கான்ஸ்டபிள்கள்தான். அதனால் வேகும் வெயிலில் அவர்கள் நின்றே ஆகவேண்டும். மழையே இல்லாத காரணத்தால் உஷ்ணம்கூட அதிகமாகியிருந்தது. அவர்களது யூனிபோர்ம் அவர்களை வியர்வையில் தொப்பாக்கியிருந்தது.

இப்போது ஆட்களை கொன்று விடுவோம் என்பது போல் வேகமாக வரும் பல வாகனங்கள் இவர்களது  வெள்ளை ஹெல்மட்டை தூரத்தில் கண்டதும் எதுவுமே தெரியாதது போல வேகத்தைக் குறைத்து வருவதை அறிந்தும் அறியாதது போல நிற்பார்கள்.
அதிலும் பிரைவட் பஸ்காரர்களின் அட்டகாசங்களை இலகுவில் சொல்லி விடமுடியாது.  போட்டிப் போட்டுக் கொண்டு ஓடுவதிலே வல்லவர்கள்.  சில வேளைகளிலே பயணிகளை மனிதர்களாகவே மதிப்பதில்லை. பல சந்தர்ப்பங்களில் பஸ்களிலிருந்து பாயத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.   ஏனெனில் பஸ் நிற்காது. வேகம் கொஞ்சம் குறையும்.  பயணிகள்தான் எப்படியாவது இறங்க வேண்டும்  இல்லை இல்லை பாயவேண்டும்.

அதுமட்டுமல்ல தனது பொறுப்பிலே எத்தனை உயிர்கள் இருக்கின்றன என்பதை கொஞ்சமும் பொருட்படுத்தாமல் மொபைலில் பேசிக்கொண்டே பஸ்ஸை வேகமாக ஓட்டும் டிரைவர்கள் நாம் அன்றாடம் காணும் காட்சிதான்.
என்றாலும் எல்லா பிரைவட் பஸ்காரர்களையுமே குறை சொல்லி விடமுடியாது.  பயணிகளுடன் அன்புடன் வினயமாக பழகுபவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கின்றனர்.

உண்மையிலேயே பஸ் டிரைவர்கள் செய்யும் தவறுகளை கண்டுப் பிடித்து தண்டிக்க வேண்டுமென்றால் பஸ்ஸிலேயே பிரயாணம் செய்யும் பொலிஸாரை வைக்க வேண்டும்.
அப்போதுதான் அவர்கள் பயணிகளுக்கு செய்யும் கொடுமைகளையும் கட்டுப்படுத்த முடியும். அப்படியெல்லாம் நடக்கவா போகிறது. இப்படியெல்லாம்
எண்ணிக்கொண்டே வழமையான பணிகளிலே அவர்கள் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது வேகமாக வந்த ஓர்   ஆட்டோ பாதையின் நடுவிலே தாண்டக் கூடாது என்று போடப்பட்டிருந்த கோட்டைத் தாண்டிக் கொண்டு மற்ற வாகனங்களுக்கு முன்னால் போக எத்தனித்தது. ஆரியபால விசிலடித்து அதனை நிறுத்தினான்.
ஆட்டோ டிரைவருக்கு தான் செய்த தவறு என்னவென்று நன்றாகத் தெரிந்தது. பொலிஸார் நிற்பதை அவன் கவனிக்கவில்லை. அவனது வாய் குளறியது. “எடு லைசன்ஸ்ஸை” என்று ஆரியபால சொன்னதும் தனக்கு மிகவும் அவசரமாக போக வேண்டியிருந்தது என்று ஏதேதோ சொன்னான். என்றாலும் ஆரியபால விடவில்லை. லைசன்ஸை கேட்டு நின்றான். ஆட்டோ டிரைவர் இறுதியில் அதை எடுத்தான். அது லைசன்ஸ் அல்ல. இதற்குமுன் இப்படியான குற்றம் செய்த காரணத்தால் அவனது லைசன்ஸை எடுத்துக் கொண்டு பொலிஸ்காரர் கொடுத்த தண்டப்பணம் கட்டுவதற்கான ரஸீது.

அதனைக் கண்டதும் ஆரிபாலவூக்கு கடும் கோபம் வந்தது.
“நீ திருந்தவே மாட்டியா..? இப்படியே குற்றம் செய்து கொண்டே இருப்பியா… உன்னையெல்லாம் ஜெயிலில் தள்ள வேண்டும்…” என்று ஏசிக் கொண்டே அவனுக்கு இன்னொரு தண்டப்பண ரஸீது கொடுக்காமல், “மறுபடி அகப்படாதே” என்று சொல்லி விரட்டிவிட்டான்.  ஆரிபாலவின் மனதின் ஒரு மூலையிலே பச்சாதாபம் தோன்றியிருக்கலாம்.  ஆரியபாலவும் தண்டப்பண ரஸீது கொடுத்தால் அது அவனுக்கு பெரும் சுமையாகப் போய்விடும் என்று நினைத்திருக்கலாம்.
“இவர்களுக்கு என்ன தண்டனைக் கொடுத்தும் இலேசில் திருத்த முடியாது” என்று சிரித்துக் கொண்டே நிஸாமும் ,ஆரியபாலவூம் பேசிக்கொண்டனர்.

அப்போது அவர்களை சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் மிகவும் வேகமாக ஒரு வாகனம்  இல்லை அதை வாகனம் என்று சொல்லிவிட முடியாது.  அது தெருவில் ஓடும் கப்பல்.  கோடிக்கு மேல் பெறுமதி வாய்ந்தது. அவர்களைக் கடந்து கொண்டிருந்தது. பக்க வாட்டில் கண்ணாடி முழுவதும் கறுப்பினால் போர்த்தியிருந்தாலும் விண்ட்ஸ்கிரீனில் முன்னால் வாகனம் ஓட்டுபவர் மிகவும் நன்றாகத் தெரிந்தார்.
ஒரு கையால் வாகன ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்துக் கொண்டே மறு கையால் அவரது மொபைல் போனில் கதைத்துக் கொண்டே வந்தார்.  வாகனம் ஓட்டும் போது மொபைல் போனில் பேசுவது தண்டனைக்குரிய குற்றம்.
ஒரே சமயத்தில் நிஸாமும் ஆரியபாலவும் விசிலை ஊதி வாகனத்தை நிறுத்துமாறு பணித்தனர். ஆனாலும் வாகனம் நிற்கவில்லை.  என்றாலும் சிறிது முன்னால் சென்று வாகனம் நின்றது. வாகனத்தை ஓட்டியவர் இறங்கி வருவார் என்று இருவரும்  பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அவர் வாகனத்தைவிட்டு இறங்கவே இல்லை.  அவரது வாகன கண்ணாடியை  கீழே இறக்கி கையை வெளியே போட்டு ஒரு விரலால் இவர்களை அழைத்தார்.
நிஸாமும் ஆரியபாலவூம் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.  ஓர் அரசாங்க ஊழியனை அதுவும்   பொலிஸ் கான்ஸ்டபிள்ளை எவ்வளவு இளக்காரமாக அழைக்கிறான். என்ன செய்ய ? பெரும் பணக்காரன்.  திமிர் இருக்கத்தானே செய்யும்.   நிஸாம்தான் முன்னே சென்றான்.

வாகனத்தை ஓட்டி வந்தவர் கொழுத்த ஒருவர். கழுத்தில் கைகளில் தங்கம் மின்னியது.
“ஏன் நிற்பாட்டினாய் ?" என ஒருமையில் மிகவும் கடுமையான தொனியில் சிங்களத்தில் பேசினார்.

"சேர்,  நீங்கள் ஓவர் ஸ்பீட்.  அதுமட்டுமல்ல வாகனத்தை ஓட்டிக்கொண்டே மொபைல் போனில் பேசிக் கொண்டு வந்தீர்கள்.  இரண்டும் குற்றம்.  சேர் தயவுசெய்து உங்கள் லைசன்சை தாருங்கள் " மிக மிக வினயமாக நிஸாம் சிங்களத்தில் சொன்னான். அப்படிச் சொன்னதுதான் தாமதம் வாகனத்திலிருந்தவர் நிஸாமைப் பார்த்து உறுமினார்.

“ நீ யாரோடு பேசுகிறாய் என்று உனக்குத் தெரியுமா? ”  என்று கூறி சில கெட்ட வார்த்தைகளைக் கூறி ஏசினார்.
அது மட்டுமல்ல “ நாயே இதற்குப் பிறகு இந்த ஸ்டேஷனில் இருக்கமாட்டாய். உன்னை தண்ணியில்லாத காட்டுக்கு மாத்துகிறேன்" என்று சொல்லியவாறே நிஸாமின் நெஞ்சில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த பெயரையூம், இலக்கத்தையும் ஒரு தாளில் குறித்துக் கொண்டான்.  இத்தனைக்கும் மொபைல் போனின் தொடர்பை துண்டிக்கவே இல்லை.  மறுமுனையில் அவரோடு பேசிக் கொண்டிருப்பவருக்கும் தெரியும் வண்ணம்தான் நிஸாமுக்கு ஏசிக் கொண்டிருந்தார்.
தனது தலையெழுத்தை எண்ணி தானே நொந்து கொண்டான் நிஸாம். மொபைலில் பேசிக் கொண்டே வாகனம் ஓட்டிக்கொண்டு வந்த குற்றத்திற்காக தான்தான் அவருக்கு குற்றப் பத்திரிகை கொடுக்க வேண்டும்.  அதற்கு மாறாக குற்றவாளியே தனக்கு தண்டனை வழங்க துடித்துக் கொண்டிருந்தார்.   நிஸாமுக்கு கோபம் கோபமாக வந்தது. தனது கையாலாகாத தனத்தை எண்ணி அவன் தன்னைத்தானே நொந்து கொண்டான்.  தனது மகன் தனது கம்பியூட்டரில்   விளையாடும் கேம்மில் எதிரியை சாராமாரியாக சுட்டு வீழ்த்துவதைப் போல் மனதுக்குள் அவனைச் சுட்டி வீழ்த்தியிருந்தான் நிஸாம்.    அதற்குள் ஆரியபாலவும் பக்கத்தில் வந்துவிட்டான். நிலைமை அவனுக்குப் புரிந்தது.

“ சரி சேர்....சரி சேர்..... மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள்.  நீங்கள் போங்கள் சேர்...... " என்று ஆரியபாலவே பேசி நிலைமையைச் சமாளித்தான்.

“ இந்தப் பேய்க்கு சொல்லி வை யாரோடு எப்படி நடக்க வேண்டும் என்று "
 பேசிய வேகத்திலேயே வாகனத்தை பயங்கர வேகத்தோடு செலுத்தினான். இன்னும் மொபைலில் கதைப்பதை விடவில்லை.
நிஸாமும்,  ஆரியபாலவும் முகத்தில் அசடு வழிய வாகனம் சென்ற திசையைப் பார்த்து கொண்டிருந்தனர். வாகனம் வேகமாக முன்னால் உள்ள வளைவில் சென்று மறைந்தது.
நிஸாமும் ஹேமபாலவும் எதுவும் நடக்காதது போல் வேறு யாராவது  சிக்குகிறார்களா என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

சில நிமிடங்கள்தான் சென்றிருக்கும்.  “ டமார் " என்று பெரும் சத்தமொன்று எங்கேயோ கேட்டது.  ஏதாவது ஒரு பெரிய விபத்தாகத்தான் இருக்க வேண்டும். எதிர் திசையிலிருந்துதான் சத்தம் வந்தது.  நிஸாமும் ஆரியபாலவும் மட்டுமல்ல தெருவிலிருந்த பலரும் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கி ஓடினர். வளைவிலே திரும்பி ஓடினர். 
அவர்கள் கண்முன்னே அவர்கள் கண்ட காட்சி அவர்களுக்கு மிரட்சியை ஏற்படுத்தியது. ஒரே களேபரம்.
அந்தக் கப்பல் கார் எதிரே வந்த ஒரு கண்டைனருடன் மோதி இருந்தது.   அந்தக் கொழுத்த மனிதன் இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தான்.  மனிதன் அல்ல பிணம்தான் இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தது.  கண்டைனரோடு மோதிய மாத்திரத்திலேயே அவனது உயிர் பிரிந்திருந்தது. அவனது உயிரை எடுக்க உதவிய காரணத்தால் எமன் மொபைல் போனை விட்டு வைத்திருந்தான். அது கீழே விழுந்தும் இன்னும் பேசிக்கொண்டே இருந்தது.

____________________________________________________________________________________________________________

கவிஞர் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன்

வலம்புரி கவிதா வட்டத்தின் 65 ஆவது கவியரங்கு 08/02/2020 அன்று கொழும்பு பழைய நகர மண்டபத்தில் நடைபெற்றபோது
கவியரங்கினை தலைமையேற்று நடாத்த கம்பன் கழக "மகரந்தச் சிறகு" வென்ற பன்னூலாசிரியர் கவிஞர் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் அவர்களுக்கு நான் இவ்வாறு அழைப்பு விடுத்தேன் -

என். நஜ்முல் ஹுசைன்,  தலைவர்,  வலம்புரி கவிதா வட்டம்  (வகவம்)


ஆளுமை என்று சொல்லி
அடையாளம் காட்டச் சொன்னால்
ஆளையே தேடி அலைய
அவசியம் இல்லை இவரை
ஆர்வமாய்
காட்டலாமே முரண்பட யாருமில்லை

எத்தனை காலம் இந்த
இலக்கிய உலகில் ஆட்சி
எத்துணை துறைகள் தொட்டு
காட்டினார் இவரின்  மாட்சி
முத்தென நூல்கள் தந்து
முடியினைச் சூடி இவரும்
முத்திரைப் பதித்தே பரிசு
பலமுறை பெற்றுக் கொண்டார்

பத்திரிகை வானொலியாய் மட்டுடன் இருந்தபோது
பத்திரப்படுத்திப் பெயரை
மனதினில் பதிய வைத்தார்
ஓட்டமாய் ஓடி ஓர்நாள்
வகவத்தின் வாசல் வந்து
ஓட்டமா வடியின் அஷ்ரப்
என்றவர் நண்பரானார்

எத்தனை பரிமாணங்கள்
எடுத்திவர் எழுந்து நின்றார்
எழுத்தினில் மட்டுமல்ல
ஒலி ஒளி பரப்பில் கூட
தனக்கென இடமும் பிடித்தார்

வகவத்தின் கவி யரங்கில்
வளமான கவிதை இறகால்
வருடிய இவரும் இன்று
மகரந்தச் சிறகுப் பூட்டி
மாண்புடன் தலைமை ஏற்றார்

அறுபத்தி ஐந்தில் நிற்கும்
அற்புத வகவ மேடை
அழகுற தலைமை யேற்க
அஷ்ரப்சி ஹாப்தீன் கவிஞர்

கவிஞர் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன்
வகவப் படையொன்று
உங்கள் பின்னால்
அவர்களை வாழ்த்திடுங்கள் உங்கள் "பென்"னால்

கவிஞர் அருட்கவி அக்கரையூர் அப்துல் குத்தூஸ்

11 – 12 – 2019 அன்று நடைபெற்ற 63 ஆவது வகவ கவியரங்கின்போது கவியரங்கத் தலைமையையேற்று நடத்துமாறு கவிஞர் அருட்கவி அக்கரையூர் அப்துல் குத்தூஸ் அவர்களுக்கு நான் இவ்வாறு அழைப்புவிடுத்தேன்
- என். நஜ்முல் ஹுசைன், தலைவர், வகவம்

தமிழோடு விளையாடி தமிழாலே தலைசீவி
தன்பெயரை வைத்திருக்கும்  இவரை
அமிழ்தான சொல்லெடுத்து அழகுதமிழ் பாட்டெழுதி
ஆண்டாண்டு புகழ் பெற்ற இவரை
கமழுகின்ற வரியெடுத்து  வாருங்கள் நீங்களென
கரம் விரித்து வரவேற்றோம் இன்று
நமதுள்ளம் தான்மகிழ்ந்து தந்தோமே நம்அரங்கு
தலைமையினை ஏற்றிடுவீர் என்று

அறுபத்தி மூன்றெங்கள் கவியரங்கு நடைபயின்று
அற்புதமாய் தலைநிமிர்ந்து நிற்க
சிறப்புடனே வாருங்கள் தலைமையினை ஏற்றிடுங்கள்
சீராகவே நாமும் அழைத்தோம்
மறுப்பேதும் காட்டாமல் சரியென்று உட னிசைந்து
மனம்மகிழ்ந்து இக்கவிஞர் வந்தார்
பொறுப்போடு வகவத்தின் கவியரங்கைத் தலையேற்று
பொன்மனதைத் தான் காட்டி நின்றார்

அக்கரையூர் இவருக்கு ஊராகி நின்றதுவே
அக்கறையோ தமிழ்மீது என்றும்
எக்கரையும் தொடுகின்ற மொழியாட்சி இவருக்கு
எம்மனதை இன்று வெல வந்தார்
அக்கரையூர் அப்துல்குத்தூஸ் அருட்கவியே உங்களுக்கு
அகமகிழ்ந்தே கவியரங்கைத் தந்தோம்
சர்க்கரையாய் மொழியெடுத்து எங்கள் செவிநிரப்புங்கள்
சந்தோஷம் எமை வந்து தழுவ

வலம்புரியின் கவிஞர்கள் அணிஉங்கள் தலைமையிலே
வளம்சேர்ப்பார் கவியரங்கில் இன்று
சிலம்போசை போல்நீங்கள் தமிழினிலே சொல்லெடுத்து
சிறப்பாக்குங்கள் உங்கள் தலைமை
நலம்பெறட்டும் கவியரங்கு நல்லபெயர்தான் பெறட்டும்
நானிலத்தில் வகவத்தின் சிறப்பு
நிலைபெறட்டும்; அருட்கவியே தலைமையினைத்தான் ஏற்று
நீண்டபுகழ் தான் பெறுக என்றும்

அருட்கவி அக்கரையூர் அப்துல் குத் தூஸு
பலமேடை கண்ட உங்களுக்கு
இத்தலைமை ஒரு தூசு
என்று காட்டுங்கள் !

சுலைமா ஏ. சமி

நாவலாசிரியை திருமதி சுலைமா   சமி இக்பால் அவர்களின் "உண்டியல்"
நூல் வெளியீட்டு விழாவில் வாசித்த கவிதை




பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர்ரஹீம்

சுலைமா சமி இக்பால்
எழுத்தால் வளைத்துப் போட்டு
இருக்க வைத்துக் கொள்கிறார்
தன்பால்

அடடா
எத்தனை வருடங்கள்
இவர் கரங்கள்
எழுத்தை சுவீகரித்துக் கொண்டு

இன்னும்
மின்னும்
எழுத்துகளுக்கு
சொந்தம் கொண்டாடிக் கொண்டு

களைப்பும் சலிப்பும்
இவர் பாதைகளில்
இல்லை
இல்லவே இல்லை

அதனால்தானே
வாசகர் நெஞ்சங்களை
கொண்டு போகிறார் கொள்ளை

குவிந்திருக்கும் இவர்
எழுத்துகள்
குவித்திருக்கும் புகழ்

நம் நாட்டிலும்
வெளிநாடுகளிலும்
ஈட்டியுள்ள புகழ்
ஈட்டி உள்ள புகழ்
ஆம் அத்தனை கூர்மையானது

கூர்
மை தானே
இவரது உடைமை

அந்த
 எழுத்துகளால்தானே
குடைந்தெடுக்கிறார் மனங்களை

இவர் கதைகளை
வாசித்து முடிக்கலாம்
யோசித்து முடிக்க முடியுமா?

சிந்தனை கருத்துகளை
சுமந்த
சுலைமா சமியின் கதைகள்
படித்தவுடன் முடிபவை அல்ல எங்கள் உள்ளங்களில்
சிந்தனைகளை முடிபவை
முடிசூடிக் கொள்பவை

"உண்டியல் " சிறுகதை
தொகுதி தந்திருக்கிறார்
 உண்டு இயல் தன் கதைகளிலே
என்று நிரூபித்திருக்கிறார்

பொழுதுபோக்குக்காய் படிப்பவர்களே
சுலைமா சமி
என்ற இந்த ஆளுமையின்
கதைகளைப் படிக்க வேண்டாம்

இவரது கதைகள்
பொழுதை ஆக்குபவர்களுக்கான
கதைகள்

நல்ல பொழுதை
ஆக்குவதற்கான கதைகள்


இவர் கதைகளிலே
தேவதைகள் இல்லை
தினம் வதை படும்
மானிட   ஆத்மாக்கள்தான்
இருக்கின்றன

அங்கே
நீங்களும் நானும்
இருக்கிறோம்

அணுஅணுவாய்
ஆய்ந்து எழுதியுள்ளார் -
மானுட உணர்வுகளை

படித்து விட்டு
வீசி விடாதீர்கள்
படிய வையுங்கள்
மனங்களில் என்று
படியேறி எழுதியுள்ளார்

பல படிகள்
இறங்கியும்
எழுதியுள்ளார்

மறக்க வேண்டாம்
மாற்றுத் திறனாளிகளை
என்று அவர்கள்
கைகள் பிடித்து
எழுதியுள்ளார்

இல்லை இல்லை
இவர் எழுதவில்லை
அவர்களோடு வாழ்ந்திருக்கிறார்

கைக்குட்டையோடுதான்
இவர் கதைகளை
வாசிக்க வேண்டும்
வடியும் கண்ணீரைத்
துடைப்பதற்கு - அது
கவலையின் கண்ணீர் மட்டுமல்ல
சிலவேளை
ஆனந்தக் கண்ணீரும்தான்

சுலைமா சமி என்ற
இந்த எழுத்தாளர்
மேகத்திலே
சிறகடித்துப் பறந்து
எழுதவில்லை

மண்ணினிலே
தன் பாதகங்கள் பதித்து
எழுதியுள்ளார்
மண்ணின் மைந்தர்களைத்தானே
வரைந்துள்ளார்

என்று ஆரம்பித்த
இந்த எழுத்துப் பயணம்
இன்றும்
நடை தளராமல்

ஒரு டெலஸ்கோப் கொண்டு வந்து
விழிகள் விழித்துப் பார்த்தேன்

இந்தப் பெண்பாலுக்குப் பின்
இருப்பது யார் ?
ஓர் ஆண்பால் அல்லவா

அடடா அது எங்கள்
இக்பால் அல்லவா ?

மௌலவி இக்பால்
சுலைமா சமி என்ற எழுத்தாளருடன்
இன்றும் கை கோர்த்துள்ளார்
அன்பால்

சுலைமா சமியின்
வெற்றியின் ரகசியம்
இப்போது புரிந்தது

என் இதயம்
இவர்களுக்காய்
இப்போது துஆ புரிந்தது

நீண்ட ஆயுளோடு
சுகதேகிகளாய் வாழவேண்டும் என்று

சுலைமா சமி இக்பால்
இன்னும் இன்னும்
எழுதி குவிக்க வேண்டும்
இன்று இவர்
நூல்கள் எல்லாம் விற்கவேண்டும்
என நான்
பிரார்த்திக்கிறேன்

நீங்கள் எல்லாம்
ஆமின் கூறுங்கள்

நன்றி

கவிஞர் வீ. சாந்தகுமார்

ஞானம் பெப்ரவரி 2018 சிறுகதை